விசாரசருமரின் சிவபக்தி
சேய்ஞ்ஞலூரில் எச்சதத்தன் — பவித்திரை தம்பதியருக்கு மகனாகப் பிறந்தவர் விசாரசருமர்.
சிறுவயதிலேயே சிவபக்தியில் சிறந்து விளங்கிய அவர், பசுக்களை அன்புடன் மேய்த்துப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பை ஏற்றார். அவரது அன்பைக் கண்ட பசுக்கள், கன்றுகளைப் பிரிந்திருந்தபோதும் விசாரசருமரிடம் தாயன்புடன் வந்து, எவரும் கறக்காமலேயே தாமாகப் பாலைச் சுரந்தன.
அந்தப் பாலை வீணாக்காமல், இறைவனுக்குத் திருமஞ்சனம் செய்வதற்குப் பயன்படுத்த எண்ணினார் விசாரசருமர். மண்ணியாற்றங்கரையில் ஆத்திமரத்தின் கீழ் மணலால் சிவலிங்கத்தையும் கோவிலையும் அமைத்து, மலர்களால் அர்ச்சனை செய்து, பசுக்கள் தாமாகச் சுரந்த பாலால் நாள்தோறும் அபிஷேகம் செய்து வந்தார்.
விசாரசருமர் சிவபூஜைக்காகப் பாலைப் பயன்படுத்தியபோதும், பசுக்கள் தமது உரிமையாளர்களுக்குக் கொடுத்துவந்த பாலில் எந்தக் குறைவும் ஏற்படவில்லை என்றும் பெரியபுராண வரலாறு குறிப்பிடுகிறது.
விசாரசருமருக்கு ஏற்பட்ட சோதனை
விசாரசருமரின் பக்தியின் ஆழத்தைப் புரிந்துகொள்ளாத ஒருவர், அவர் பாலை மணலில் ஊற்றி வீணாக்குவதாக ஊராரிடம் புகார் செய்தார். இதனை அறிந்த அவரது தந்தையான எச்சதத்தன், உண்மையைத் தானே நேரில் பார்க்க முடிவு செய்தார்.
மறுநாள் மகனைப் பின்தொடர்ந்து சென்ற அவர், ஒரு மரத்தில் மறைந்திருந்து விசாரசருமரின் சிவபூஜையைப் பார்த்தார். மகன் பாலை வீணாக்குவதாகத் தவறாக எண்ணிய எச்சதத்தன், கோபத்துடன் கீழிறங்கி வந்து தனது கையிலிருந்த கோலால் விசாரசருமரைப் பலமுறை அடித்ததுடன் கடுமையான சொற்களாலும் ஏசினார்.
ஆனால், சிவபூஜையில் முழுமையாக ஒன்றியிருந்த விசாரசருமருக்கு தந்தை அடித்ததும் ஏசியதும் உணரப்படவில்லை. இதனால் மேலும் கோபமடைந்த எச்சதத்தன், சிவபெருமானின் திருமஞ்சனத்திற்காக வைக்கப்பட்டிருந்த பாற்குடத்தைக் காலால் உதைத்துச் சிந்தினார்.
உலகியல் பார்வையில், அது விசாரசருமரின் வாழ்வில் ஏற்பட்ட மிகப்பெரிய சோதனையாகும்.
சோதனையே உயர்வாக மாறியது
சிவபூஜைக்காக வைக்கப்பட்டிருந்த பால் சிந்தப்பட்டதைக் கண்ட விசாரசருமர், அருகிலிருந்த கோலை எடுத்துத் தந்தையின் கால்களை நோக்கி வீசினார். இறையருளால் அந்தக் கோல் மழுவாக மாறி, எச்சதத்தனின் கால்களைத் துண்டித்தது; அவர் மண்ணில் வீழ்ந்தார் என்று பெரியபுராணம் கூறுகிறது.
அதன்பின்னரும் விசாரசருமர் தனது சிவபூஜையைத் தொடர்ந்து நிறைவேற்றினார்.
இந்த நிகழ்வை உலகியல் வன்முறைக்கான முன்னுதாரணமாகப் புரிந்துகொள்ளக்கூடாது. இறைவழிபாட்டில் விசாரசருமர் கொண்டிருந்த அசைக்க முடியாத ஒருமுகத்தன்மையையும், இறைவனிடம் அவர் தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணித்த நிலையையும் உணர்த்தும் புராண நிகழ்வாகவே புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
“இனி உனக்கு நாமே தந்தை”
விசாரசருமரின் தீவிரமான பக்தியைக் கண்டு, சிவபெருமான் உமையம்மையுடன் இடப வாகனத்தில் காட்சியளித்தார்.
“நம் பொருட்டு உன்னைப் பெற்ற தந்தை வீழும்படி மழுவை எறிந்தாய்; இனி உனக்கு அடுத்த தந்தை நாமே” என்று அருளிய சிவபெருமான், விசாரசருமரை அன்புடன் அணைத்து, அவரது திருமேனியைத் தடவி உச்சிமோந்து அருளினார்.
மேலும், அவரைத் தமது தொண்டர்களுக்கெல்லாம் தலைவராக்கி, “சண்டீசர்” என்னும் உயர்ந்த பதவியை வழங்கினார். தாம் ஏற்றுக்கொண்ட அமுது, ஆடைகள், மாலைகள் முதலிய அனைத்திலும் சண்டேசுவரருக்கு உரிமையளித்து, தமது சடையில் சூடியிருந்த கொன்றை மாலையை எடுத்து அவருக்குச் சூட்டியருளினார்.
இவ்வாறு விசாரசருமர், சண்டேசுவர நாயனார் என்ற உன்னதமான ஆன்மீக நிலையை அடைந்தார்.
அதனாலேயே சிவாலயங்களில் இறைவழிபாட்டின் நிறைவாகச் சண்டேசுவரர் சன்னிதிக்குச் சென்று வணங்கும் மரபு கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. பல சிவாலயங்களில் அவரது சன்னிதியில் மெதுவாகக் கைகளை ஒலிக்கச் செய்து வணங்கும் வழக்கமும் காணப்படுகிறது.
எச்சதத்தன் பெற்ற சிவலோகப் பேறு
சண்டேசுவரரால் தண்டிக்கப்பட்ட தந்தையான எச்சதத்தன் கைவிடப்படவில்லை. அவர் செய்த சிவாபராதம் நீங்கி, சிவபெருமானின் அருளால் தனது சுற்றத்தாருடன் சிவலோகத்தை அடைந்தார் என்று பெரியபுராணத்தின் 58ஆம் பாடல் கூறுகிறது:
ஞாலம் அறியப் பிழைபுரிந்து நம்பர் அருளால் நான்மறையின் சீலம் திகழும் சேய்ஞ்ஞலூர்ப் பிள்ளையார் தம் திருக்கையில் கோல மழுவால் ஏறுண்டு குற்றம் நீங்கிச் சுற்றமுடன் மூல முதல்வர் சிவலோகம் எய்தப் பெற்றான் முதுமறையோன்.
இதன் பொருள்: உலகம் அறியும்படி பிழை செய்த எச்சதத்தன், இறைவனின் அருளால் விசாரசருமரின் திருக்கையிலிருந்த மழுவால் தண்டிக்கப்பட்டார். அதனால் அவரது குற்றம் நீங்கி, தனது சுற்றத்தாருடன் மூல முதல்வனாகிய சிவபெருமானின் சிவலோகத்தை அடையும் பேற்றைப் பெற்றார்.
எனவே, இந்த நிகழ்வில் விசாரசருமர் மட்டுமல்ல, அவரது தந்தையான எச்சதத்தனும் இறுதியில் சிவபெருமானின் அருளைப் பெற்றார் என்பதைப் பெரியபுராணம் தெளிவுபடுத்துகிறது.
பின்னடைவிலிருந்து ஆன்மீக உயர்வு
விசாரசருமரின் வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய சோதனையாகவும் பின்னடைவாகவும் தோன்றிய அந்தக் கணமே, அவர் சண்டேசுவர நாயனாராக உயர்ந்த திருப்புமுனையாக அமைந்தது.
எனவே, வாழ்க்கையில் ஏற்படும் தடைகள் அனைத்தும் நம்மை வீழ்த்துவதற்காக வருவதில்லை. சில தடைகள் நம்மைச் செம்மைப்படுத்தவும், நமது நம்பிக்கையை உறுதிப்படுத்தவும், உயர்ந்த நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லவும் வருகின்றன.
அம்பு பின்னோக்கி இழுக்கப்படுவது அதன் வீழ்ச்சியல்ல; அது தனது இலக்கை நோக்கி வேகமாகப் பாய்வதற்கான தயாரிப்பு.